Benelux Ondernemers

Waarom niet méér?

Dan zit je te praten met een gereputeerde Nederlandse reisondernemer, over de Belgische en Nederlandse marktontwikkelingen, de kansen en bedreigingen die eraan zitten te komen, en opeens valt de vraag: “Waarom zijn er niet méér Belgische reisondernemers actief op de Nederlandse markt?” Tja. Waarom niet? Enkele bedenkingen.

 Eerst en vooral: theoretisch klopt het plaatje perfect. Neem een markt van ongeveer zeven miljoen Vlaamse consumenten, en voeg daar een buurmarkt aan toe van 17 miljoen consumenten die dezelfde taal spreken, en je hebt in één klap je potentieel méér dan verdrievoudigd. Tel uit je (mogelijke) winst: je kan al je overhead kosten, investeringen en productiekosten uitsmeren over een veel grotere (mogelijke) groep aan klanten. Inderdaad: waarom niet?

Succesverhalen vanuit Nederland naar België

 Nogal wat Nederlandse ondernemers kijken begerig naar de Belgische markt, en een aantal hebben de stap gezet – met wisselend succes. De bekendste namen met een stevig bruggenhoofd in België zijn Corendon, Sunweb en sinds een drietal jaar Travel Counsellors. . Nog spelers die actief zijn in België: Djoser, Riksja Travel en Koning Aap.

 ... maar ook in de andere richting!

In de andere richting – Belgische organisaties met een structureel uitgebouwde aanwezigheid in Nederland – is het niet bepaald drummen: Euram is erin geslaagd door vanaf het begin een lange termijn politiek te volgen – dat leidde zelfs tot een echte sales dynastie. (Wie dit niet helemaal kan volgen: check het “dynastie” verhaal even bij Vincent Hekkert). Live To Travel heeft vanuit Almere een Nederlandse poot. Alle reisagenten in de grenszone boeken, afhankelijk van prijzen en vakantieperiodes, afwisselend Belgisch en Nederlands – maar veelal gebeurt dit in de gedoogzone van de (grote) TO’s.

 Ach, die vooroordelen ...

Terug naar de beginvraag: “Waarom zijn er niet méér Belgische reisondernemers actief op de Nederlandse markt?” Vaak wordt op deze vraag geantwoord met de klassieke reeks vooroordelen: Belgen zouden minder zin voor zakelijk initiatief hebben, meer behoudend zijn, en minder opportunistisch. Ook de schrik voor het onbekende en de aversie van risico worden dan genoemd.

 Bullshit. Een ondernemer is een ondernemer, en als die kansen ziet dan neemt hij/zij risico’s. Mijn stelling is de volgde: in normale tijden, zouden heel wat Belgische reisbedrijven de stap in noordelijk richting gezet hebben in de afgelopen tien jaar.

 Maar het zijn geen normale tijden.

 Sinds de bankencrisis in 2008, die uitmondde in een financiële crisis vanaf 2009, hebben we geen enkele periode gekend met de combinatie van structurele hoogconjunctuur, stijgend consumentenvertrouwen en een algemene sfeer van optimisme. Die drie elementen waren wel aanwezig tijdens de fameuze groeiperiodes van rond de eeuwwisseling (zeg maar van de mid nineties tot 9/11) en de periode 2002 tot medio 2008).

 Sinds 2009 was het zeilen met tegenwind. Dat betekent: permanent de zeilen aanpassen, overstag gaan (en voor de echte zeilers: gijpen) en de koers aanpassen. Resultaat: een kapitein die hypergeconcentreerd is op het hier en nu, en een bemanning die permanent op het scherp van de snee werkt.

 Niet bepaald omstandigheden waarin je denkt om even het dek te schrobben, of om plannen te maken voor je volgende reis.

 "Geen gekke dingen doen"

Net zo was het in de zakelijke wereld en zeker in de reiswereld tijdens de voorbije acht jaar. De reeds aangehaalde economische omstandigheden gecombineerd met de politieke onrust op heel wat bestemmingen, de terroristische aanslagen zowel op vakantiebestemmingen als in de Europese steden én politieke elementen zoals de Brexit en de Trump verkiezingen zorgen voor blijvend “zwaar weer” voor vele reisondernemers. Een direct gevolg hiervan was dat de bestaande klassiekere reisondernemers bereid waren om alles te doen, behalve “gekke dingen”. Velen kozen voor consolidatie of beperkte groei, weinigen gingen het avonturenpad op.

 Het is maar een veronderstelling, maar: indien de omstandigheden wat minder ruig zouden geweest zijn, zouden de voorbije vijf jaar het ideale moment geweest zijn om te kiezen voor een marktvergroting, langs beide kanten. De combinatie van online communicatietools, grensoverschrijdende contacten via de sociale media en een groeiende internationale kijk op de wereld van de consument maakt dat de voedingsbodem voor een BeNe reisorganisatie (Eigenlijk een VLNL reisorganisatie – Vlaanderen en Nederland) nooit beter is geweest dan vandaag.

 En toch.

 De bedrijven die gekozen hebben voor een Zuid & Noord aanpak, hebben wellicht enkele jaren moeten doorzetten en op de tanden bijten, maar plukken nu de vruchten. Een lancering op een nieuwe markt, met consumenten die totaal niet weten waar je product, je merk of je bedrijf voor staat, is een zaak van lange adem. Voor de meeste bedrijven is de geleidelijke weg het verstandigst, maar dat vergt ook geduld en doorzettingsvermogen. Snelle marktveroveringen kunnen nog steeds, maar vergen veel investeringen op alle vlak: mensen, marketing & sales en technologie.

 Het “ruige tijden” element is niet meer dan een denkpiste van ondergetekende, en geldt – wat mij betreft- voor beide kanten: zowel voor Nederlandse als Belgische organisaties. Wellicht leven er in beide landen heel wat andere opinies. Laat maar horen.

 

12/09/2017 - door Jan Peeters

reactie(s)

Jan Peeters
12/09/2017 - Walter Merckx
Beste Jan, interessant item die BENE toestanden. Ik zit sinds 2002 in zo'n BENE connectie, gestuurd vanuit NL (uiteraard) en heb zo mijn idee. Crisis (2008 en daarna) één van de redenen ? No way. Het was voor 2008 niet anders. Dat Vlamingen minder "ondernemend" zijn dan Hollanders ? No way. Het is des natuurs dat, eens je een stevige positie hebt op een markt van 14 mio het verruimen van je markt naar een paar zuidelijke provinciën wat makkelijker is (lees ook minder risiko) dan andersom. Je voorbeelden van SunWeb en Corendon zijn relevant maar in Vlaanderen (lees België) met het quasi monopolie van TUI en Thomas Cook zie ik niet gauw een Belgische, laat staan Vlaamse SunWeb of Corendon verschijnen. De meeste NL organisatoren die zich op de Vlaamse en Belgische markt manifesteren, kunnen dat zonder al te grote investeringen en met nauwelijks extra overhead kosten , omgekeerd ligt dat toch iets moeilijker. Met het aangroeiend belang van e-commerce en online verkoop zijn er voor Vlaamse ondernemingen wel kansen om zonder veel extra investeringen (alles is relatief natuurlijk) naar de NL markt te gaan. Maar laten nu juist de Nederlanders ook op dit gebied (online sales) alweer een paar jaartjes vooruit zijn. En toch, ben ik, zoals jij ervan overtuigd dat er voor een aantal Vlaamse reisondernemers reële mogelijkheden zijn op de NL markt maar het zal nooit lukken met "eventjes proberen"; alléén met een duidelijk business plan, een grondige analyse van de markt en een stevige financiële basis is succes mogelijk. Ik zie in VL wel een paar organisatoren die de stap zouden kunnen wagen.
Jan Peeters
13/09/2017 - Deprez Carlos
VOS Travel heeft alvast met zijn fietsvakanties en tweede basis in Hengelo sinds 2008 al succesvol deze noordwaartse stap gezet, maar in een nichemarkt is dit wellicht iets makkelijker werken. Toch ook niet vergeten dat de cultuur/verwachtingen van Nederlanders en Vlamingen wel degelijk verschillen als het hun reis betreft. Je kan niet zomaar eender welk toeristisch product één op één naar hun markt overhevelen en bij aanbieders van groepsreizen wordt dit nog moeilijker. Alhoewel de schaalvoordelen voor beide zijden duidelijk zijn, is de praktijk toch lastiger/complexer.

Reageer