Over Beddenbanken en Reisagenten

Blind Vertrouwen?

In de afgelopen jaar zijn verschillende spelers (reisagenten, tour operators, luchtvaartmaatschappijen) tegen het canvas te gaan. Toegegeven, het zijn harde tijden en de uitdagingen liegen er niet om: economische obstakels, politieke onrust, aanslagen en terrorisme … wie een excuus wil heeft maar uit te zoeken. Toch kan je in bepaalde faillissementen een rode lijn zien. Als je zo’n lijn ziet, is het tijd om even stil te staan, en na te denken.

Neem nu de hectische, technologisch uitdagende en non stop investeringen nodig hebbende sector van de beddenbanken. We hebben in de twee afgelopen jaren drie zware faillissementen gehad, die ook in de Benelux verstrekkende gevolgen hadden: Transhotel (2014), Gateway (2016) en Lowcostbeds (2016). Hoewel soms door de ex-eigenaars anders geclaimd werd, had geen enkel van deze bedrijven op een beslissende manier last van één van de hierboven genoemde zware obstakels. Of toch niet méér dan het gemiddelde reisindustrie bedrijf, deze dagen.

Elk van deze drie bedrijven bestond al geruime tijd, had een redelijke tot goede reputatie, en belangrijk: elk van deze bedrijven had het vertrouwen van vele reisagenten. Blind vertrouwen, zou je achteraf kunnen zeggen. De sales verantwoordelijken van deze bedrijven deden hun werk uitstekend, en waren in de gevallen van Gateway en Transhotel nog volop hun werk aan het doen, producten aan het verkopen en tegelijkertijd geruchten aan het ontkennen, toen de hakbijl viel. Het sales team van Gateway had, zowel in Nederland aks in België, ook blind vertrouwen in het management, en aarzelde daarom niet om alle geruchten over mogelijke financiële problemen en een op handen zijnde crash te ontkennen.

Nadat deze bedrijven over de kop waren gegaan, volgde er steeds hetzelfde scenario: reisagenten checkten zo snel mogelijk welke van hun klanten geaffecteerd waren, en poogden om zo snel mogelijk zo goed mogelijke oplossingen te vinden. Nadat de korte termijn in orde was, gingen de reisagenten op zoek naar nieuwe partners/leveranciers om ook in de toekomst klanten te kunnen servicen. Veel tijd om na te denken was er in de post-crash periode niet, maar het is opvallend dat ook bij het uitkiezen van de nieuwe leveranciers om het voorzichtig te zeggen niet nauw gekeken werd.

“De één zijn dood is de ander zijn brood” – dit gezegde indachtig werd het vacuum op vlak van online bedden telkens snel en vrij vlot ingevuld. Samenwerkingscontracten met nieuwe spoelers werden getekend – indien nodig!- , codes werden verleend en de business kon verder gaan. Vragen rond kredietwaardigheid, financiële garanties en/of aansluiting bij garantiefondsen werden zelden of nooit gesteld. Inderdaad: wederom blind vertrouwen.

In een wereld waarbij de transacties razendsnel lopen, waarin vele professionals zaken doen met bedrijven die ze niet of nauwelijks kennen en waarin contacten over het algemeen virtueel verlopen, is “blind vertrouwen” een gevaarlijk begrip. In de wereld van Online Travel Agents, vergelijkingssites en beddenbanken (of een mengeling van deze drie entiteiten) gaat het om haarscherpe, flinterdunne marges, zeer dure en cash intensieve technologie, en vaak om een businessmodel waarin de groei van morgen moet zorgen voor de dekking van de uitgaven van vandaag. Kortom: een hoogst wankel evenwicht, waarbij en niet veel zand in de motor moet komen voordat die begint te sputteren.

In de moeilijke trading context van dit knettergek jaar 2016, hebben we het einde van de verrassende wendingen en de bedrijven die in moeilijkheden komen nog niet gezien. Daarom, één waarschuwing: let op met wie je in zee gaat, pas op met “blind vertrouwen”, scan je partners . Hier ligt trouwens ook een grote verantwoordelijkheid voor de beroepsorganisaties: zet al je sectorkennis, je juridische en financiële informatie en politieke contacten in, om met name de sector van de online beddenbanken zoveel mogelijk in het daglicht te brengen. We constateren met z’n allen dat de meeste reisagenten meer en meer zelf pakketten samenstellen, en dit is een goede zaak: zo kan de reisadviseur zijn/haar rol tegenover de klant perfect spelen, en zo bewijst diezelfde reisadviseur zijn toegevoegde waarde. De keerzijde van de medaille is de kwetsbaarheid van de reisagent en zijn klant, als er iets fout gaat.

Ongetwijfeld zijn de meeste van de spelers in de online reisindustrie, goedbedoelende, hard werkende en in principe bona fide ondernemers. Maar de combinatie van scherpe marges, zware investeringen en de nood aan groot business volume en harde groei heeft in onze sector al menig bedrijf de adem afgesneden, voor goed. Opgepast met blind vertrouwen, dus.

 

28/08/2016 - door Jan Peeters

reactie(s)

Jan Peeters
29/08/2016 - Joan Baeten
Hear, hear !
Jan Peeters
30/08/2016 - KV
Iets op til... maar voorzichtige vermelding ipv artikel na geruchtenmolen Gateway in januari? Moeten we rechtstreeks bij hotels gaan boeken ipv bedbanken?
Jan Peeters
30/08/2016 - Kristien Lambrechts
Mooi gezegd Jan! Financiële backup & garanties zijn primordiaal met oog op een duurzame samenwerking.
Jan Peeters
30/08/2016 - Katrien De Rudder
Als ik dit artikel lees, kan ik me niet ontdoen van het gevoel dat er weer een bom gaat barsten ... Maar je hebt zeker een punt . Het blind vertrouwen in onze sector is wel heel groot.

Reageer