Toekomst Brussels Airport

Krankzinnige Spelletjes

Soms is het beter iets aan een “derde partij” uit te leggen, om alles even op een rijtje te zetten. Dus richt ik me even tot onze Nederlandse lezers. Ik zal in het kort proberen uit te leggen in welk krankzinnige spel Brussels Airport – en bij uitbreiding haar klanten, de luchtvaartmaatschappijen – verzeild is geraakt. Belgische lezers, lezen jullie mee en vullen jullie aan waar nodig? Mooi zo. Hier gaan we.

Eerst even een situatieschets: Brussels Airport (de vroegere luchthaven van Zaventem) heeft in de afgelopen tien jaar een transformatie ondergaan naar een moderne, aangename luchthaven met alle mogelijke faciliteiten. De bouw van Pier A, vlak na de eeuwwisseling, was een eerste stap. De opening van de Connector in 2015 bracht Brussels Airport in een nieuw tijdperk. Het plan “Strategic Vision 2040 Connecting Belgium to the Future” is een ambitieuze maar realistische strategie, die de groei van Brussels Airport koppelt aan méér werkgelegenheid en economische groei in België. Na de bomaanslagen van vorig jaar, herstelde de traffic zich snel en Brussels Airport groeit nu maand na maand.

Tot zover het goede nieuws. Want wat hierboven beschreven wordt, is het werk van professionals. Van bedrijven in de luchtvaartindustrie, die kansen zien, uitdagingen aangaan en succes hebben.

De Belgische politici leven in een andere wereld. En ze zijn met velen, die Belgische politici. Even een “slice of life in Belgium”: Brussels Airport ligt in Vlaanderen, maar de vliegtuigen vliegen over Brussels grondgebied. De Brusselse politici hebben dat niet graag, en beslisten om geluidsnormen in te stellen die strenger zijn dan in Vlaanderen. Strenger dan de Europese geluidsnormen ook, trouwens. Je moet in iets de beste van de klas zijn, toch? De vliegtuigen moeten, zoals overal ter wereld, de routes volgen die de luchtverkeersleiding hen oplegt. Hier is dat Belgocontrol. Juist, dat is dan weer een Belgische, nationale materie. Belgocontrol krijgt instructies van de Belgische regering.

Het resultaat: vliegtuigen stijgen om pakweg half zeven ’s ochtends op uit Brussels Airport. Vlaams grondgebied, en daar is het dan al een half uur dag. Na enkele seconden vliegen ze boven Brussel, en daar is het nog een half uur nacht. Wettelijk vastgelegd. Resultaat: pats, een boete. En zo zijn er nog veel voorbeelden.

De Vlaamse regering (inderdaad dat is de derde regering die in dit stuk voortkomt. Geen zorgen, we hebben er nog drie andere.) vindt dit maar niets, en vind dat er een “belangenconflict” is. Hierdoor werd alles even bevroren, om “overleg mogelijk te maken”.

Dat overleg mondde uit in eindeloze rondjes ruzie maken. Gisteren kwam er een draak van een akkoord uit de bus: de geluidsnormen in Brussel veranderen niet, vanaf zaterdag krijgen de luchtvaartmaatschappijen boetes als ze die overtreden, maar de boetes worden nog niet opgeëist. Inderdaad: dat krijg je aan een kind van 12 niet uitgelegd. Maar ook niet aan de hoofdkantoren van buitenlandse luchtvaartmaatschappijen.

En die politici, zal u denken? Wel, die waren opgetogen. Blij. Tevreden met zichzelf. De Brusselse Minister-President is blij “omdat er tijd is om tot een structureel akkoord te komen”. Je vraagt je af waarom dat nu wel zal lukken: het gekrakeel is al bezig van in 1999. De Vlaamse Minister President is blij “omdat de Brusselse regering op de pauze knop drukt”. Je vraagt je af welke knop dat is: de boetes blijven zich ophopen. De nationale Eerste Minister is blij omdat “dit een belangrijk signaal is”. Je vraagt je af welk signaal de luchtvaartindustrie hierin moet zien: vlieg maar, jongens, en de rekening sturen we later.

Ach, beste Nederlandse vrienden, ik besef dat dit een ingewikkeld verhaal is. Sterker nog: het zou best grappig kunnen zijn, als het niet zulke ernstige gevolgen zou kunnen hebben. De zich op de borst kloppende politici spelen met jobs, slots en groeikansen voor de luchtvaartindustrie. Ach, Lieve Heer Gods, vergeef het hen want zij weten niet wat ze doen.

Wij wensen jullie vanuit België een mooie meivakantie toe, beste buren. En als je iets langer in de rij moet staan op Schiphol, weet dan dat alles relatief is. Klaag niet te luid, of de politiek gaat zich ermee bemoeien. En dan is het einde zoek, zo blijkt.

 

21/04/2017 - door Jan Peeters

reactie(s)

Jan Peeters
21/04/2017 - Werner
Hallo Jan Ik zou niet beter kunnen formulieren; beslissen om niet te beslissen en zou stilletjes de luchthaven naar de filistijnen helpen. Hoe kan je in deze situatie nog carriers aantrekken, wie gaat Brussels Airport en België nog serieus nemen. Die kindertuinmentaliteit tussen Vlamingen en Franstaligen gaat onze sector nog serieus wat jobs kosten. Ik zou dit artikel doorsturen naar Brusselse Minister Fremault en de heren Weyts en Michel sturen om toch duidelijk te maken welke gevaarlijke spelletjes gespeeld worden. Misschien in toonaangevende Nederlandse kranten laten plaatsen om zo nog eens dik in te verf te zetten wat voor een banenrepubliek België is in deze materie. Groetjes Werner Reizen Spillemaeckers Merksem
Jan Peeters
21/04/2017 - Bart De Sloover
Simpel maar mooi uitgelegd. Zielig land zijn we toch ...
Jan Peeters
21/04/2017 - Baeten Emmanuel
Dag Jan, Als u zich tot onze Nederlandse vrienden richt dien ik dan te verstaan dat u hierbij (onrechtstreeks) reclame maakt voor de luchthaven van Schiphol? Ik dacht verstaan te hebben dat Schiphol toch niet zo vriendelijk was geweest met Brussels Airport, of zie ik dit verkeerd? Verder is uw verhaal veel te vereenvoudigd (voor de Nederlanders?) en bekijkt u de zaken nogal eng vanuit het oogpunt van de reissector. Trouwens 'onze politici' houden meestal een nogal eng oogpunt op de volgende stembusgang er op na. En in een geregionaliseerd land als België zijn er zoveel regeringen geschapen als er bevolkingsgroepen zijn die niet meer met elkaar willen samenwerken + een regering om het geheel nog wat samen te houden. Elk van die regeringen houdt er haar eigen agenda op na. Spijtig genoeg is tot op heden geen enkele partij, staatsman of staatsvrouw opgestaan om het algemeen belang te behartigen, op risico van politieke afstraffing. Zou hier ruimte zijn voor het maatschappelijk middenveld? Zou onze eigen reissector in staat zijn om een eenduidig advies te formuleren? .... Trouwens, zou u al gepeild hebben naar de mening van de Vlaamse en van de Brusselse collega's omtrent de uurregeling en de spreiding van de vluchten? Een technisch moeilijk dossier kun je moeilijk met een peiling gaan beoordelen maar ik ben wel eens benieuwd of we er -als sector - beter zouden uitkomen dan 'onze politici'.

Reageer