Einde van de isolatie

The world ahead of us

Einde van de isolatie

Het was dan eindelijk zo ver, de dag was aangebroken. Vroeg in de ochtend alles de auto in en van mijn isolatieverblijf nog heel snel even naar huis toe als verrassing voor de kinderen. Nog net voor ze richting school vertrokken was er een intense familieknuffel: “ Tot binnen 23 dagen boys, goed voor mama zorgen! Ik hou van jullie.” En daar verdween mijn gezin in de auto in de licht optrekkende mist. 

Brussels Airport hebben we nog nooit zo leeg gezien… ja, er komen betere tijden aan, dat is wat me althans sterk opviel als ik de verschillende reisagenten de laatste weken aan de lijn had. Nog even geduld! Van Brussel, naar Frankfrurt waar we ons aansluiten bij de groep van Hapag-Lloyd Cruises. Van de start in Frankfurt tot het vertrek in Ushuaia werd de groep constant begeleid door drie reisleiders van de rederij. Kort samengevat: pure luxe, was je iets vergeten of wist je niet ‘hoe’ of ‘wat’, zij regelden alles.

Aangekomen in Buenos Aires, werd de hoofdbagage direct in afzondering genomen door de rederij, je zag deze pas terug in je kajuit aan boord van het schip. Geen gesleur en gedoe, menig passagier heeft zich zo een hernia kunnen besparen. 

Desalniettemin voelde je wel de stress die zich aan het opbouwen was. Aangekomen in het hotel werden we in een grote zaal samengebracht voor de tweede test, elk risico werd uitgesloten om besmettingen aan boord te krijgen. Yes, allen negatief, de tocht naar Ushuaia was al een volgende zekerheid. Daar zou test 3 – de finale PCR test nog volgen, een cruciaal moment.

Maar voorlopig zitten we nog in Buenos Aires.

Was jij ook reeds in Argentinië? Het land van meer dan 2 miljoen km2, het 5de grootste land ter wereld en bekend voor de pampa’s met zijn guachos, Patagonia, Foz d’iguazu en bovenal het Parijs van het zuiden Buenos Aires. Mijn laatste bezoek dateert van net geen 20 jaren terug in 2003, waarbij een rondreis met de rugzak na twee maanden hier eindigde. De stad heeft in die 20 jaar heel wat progressie gekend, je waant je gewoon ergens in Europa. Maar achter de facade van de oude Franse paleizen, de koloniale gebouwen en de lachende tangodansers schuilt een land dat in een grote economische impasse zit.  Van de circa 45 miljoen inwoners zijn er 25 miljoen “werkzaam”. Slechts 6 miljoen daarvan werken voor een private onderneming, te lezen als: vullen de schatkist van de overheid. Bijgevolg worden 19 miljoen volwassenen onder de vorm van ambtenaren, gepensioneerden, uitkeertrekkenden onderhouden in hun levensvoorzieningen door dezelfde povere schatkist. Daarbij is het essentieel te weten dat het land in verhouding zeer weinig industrie en export kent. De kostenstructuur is dan ook nefast en het land staat eigenlijk reeds jaar en dag aan de afgrond met inflaties van +50%. Deze inflatie wordt verzoorzaakt door de enige korte termijnoplossing die men hier hanteerd en dat is het continue bijdrukken van geld. 

Bij 60% van de jongeren heerst er vandaag armoede. Terwijl het inkomende toerisme normaal een vast gegeven is, is dit anno 2022 uiterst beperkt gebleven tot een paar overnachtingen als tussenstop van zij die onderweg zijn richting Ushuaia, de gate naar Antarctica.

Terwijl de straten zich dagelijks kleurrijk vullen met demonstraties heerst er toch een zekere sereniteit. 

We pikken nog even de highlights mee van de stad, gaan s’avonds in de nieuwe wijk Puerto Madero lekker eten en kruipen vroeg onder de wol. Want om 3u30 gaat de wekker af.

Tierra del Fuego

Op 5 februari hebben de weergoden zich laten gelden en Buenos Aires bezegeld met mist en regen. Er was nauwelijks nog iets te merken van de 30° C de dag er voor. Van EZE vlogen we naar Ushuaia. Net voor het landen werden we verwelkomd door sterke windstoten, een voorbode tot wat komen zal? Van uit het vliegtuig hadden we een fantastisch zicht op de baai met een horizon die werd gekenmerkt door gletsjers en scherpe bergtoppen die reiken tot 2400 m hoogte.

Vanwaar komt de naam Tierra del Fuego?

Zelf was ik er rotsvast van overtuigd dat het wel iets met vulkanen te maken had. Maar neen, helemaal niet. Sinds 8000 BC werd de regio bevolkt door de lokale indianen Yaghan. De kille en vochtige temperaturen drijfden deze indianen tot het constant in leven houden van vuurhaarden aan de kustlijn. Zelfs bij het varen met de kano was de taak van de kinderen om een vuurtje gaande te houden aan boord, dit terwijl de vader aan het vissen was.

In 1520 kwam Ferdinand Magellaan (Straat van Magellaan) met zijn ontdekkingsvloot voorbij en het eerste dat hij zag tijdens zijn passage waren de brandende vuren die de kustlijnen kenmerkten. De naam vuurland was geboren. 

Van de luchthaven uit deden we een korte sightseeing tour doorheen Ushuaia om te eindigen in hotel Las Hayas waar we spontaan werden uitgenodigd omstreeks 13 uur voor de finale PCR test. Het geheel voelde aan als een test met als resultaat Antarctica of een lang verblijf in Ushuaia.

In het begin was iedereen nog rustig, de test werd afgenomen en vervolgens werd je uitgenodigd voor een lunch in een grote zaal. In totaal waren we met 4 bussen, bus per bus werd getest en bijgevolg werden de resultaten bus per bus aangeleverd. De tijd ging snel voorbij, maar omstreeks 16 uur waren bus 1 & 2 al langere tijd bekend gegeven en waren deze gasten reeds aan boord van het schip. Met nog een 60-tal wachtenden werd de druk opgevoerd, je zag de mensen als het ware om de 5 minuten van de spanning richting het toilet lopen. Het personeel had duidelijk de opdracht gekregen om vrijgevig om te gaan met bier en wijn, ik kreeg als het ware een Oktoberfestgevoel. Omstreeks 17 uur was het verdict daar, NEGATIEF, een ontlading van jewelste dat werd gevolgd door een luid applaus.

BOARDEN:

Laat ons nu snel richting schip gaan! De bus bracht ons naar de marina, daar lag de HANSEATIC Inspiration aan de pier vergezeld door de Scenic Eclipse en de Crystal Endeavour.

In de baai lag een expeditieschip van Quest Expeditions en Ponant voor anker en ook ons eigenste HANSEATIC nature. Fantastisch!

We waren nog geen 15 minuten aan boord of:

  • onze temperatuur was gemeten
  • we hadden reeds aan glas champagne genuttigd
  • we kregen een introductie tot onze kajuit
  • we hadden onze Arctische laarzen en parka gepast

Wat een ontlading, die nadien gevolgd werd door een fantastische vaart doorheen het Beagle Channel, we verlaten ‘El fin del mundo’ zittend op het terras van het Lido restaurant. 

Na amper een half uur varen komt de eerste aankondiging door de speakers “humpback at port side”. Camera’s in de aanslag en het avontuur kan beginnen.

Foto: Beagle Channel

De zon zorgt voor een mooi kleurspektakel enmijn reisgenoten en ik deelden dezelfde mening: “Wow, dat we dit mogen meemaken”

8/02/2022 - door Hapag-Lloyd Cruises