NL: een derde van reisbureaus failliet

D-Reizen Onderuit

D-Reizen, een bedrijf met ruim 280 reisagentschappen verspreid over heel Nederland, is door de rechter failliet verklaard. Het is de eerste grote speler in de Benelux reisindustrie die door de gevolgen van de aanslepende corona crisis onderuit gaat. De grote vrees is nu: zal er een domino-effect volgen? Tegelijkertijd dringt zich de vraag op: waarom nu?

Opvallend: overal wordt een beetje met de rem op over D-Reizen en D-rt groep geschreven. Er zijn immers geruchten over een mogelijke doorstart met één of meerdere derde partijen. En uiteraard voelt iedereen mee met de ex-werknemers van de D-rt groep – iedereen kent wel iemand die voor deze organisatie werkte.

Toch mogen we ons wel enkele vragen stellen. Officieel is het narratief: D-rt groep is slachtoffer van de corona crisis, en alleen het geld van de corona vouchers had het bedrijf op korte termijn nog kunnen redden. Hmm.

Even terug in de tijd.

D-reizen is een iconisch bedrijf in de Nederlandse reisbranche. In 1965 als D-Tours geboren uit een grootgrutter die de klanten kassabonnetjes deed bijhouden, opdat die gebruikt zouden worden als een fikse korting – of een aanbetaling, hangt er maar vanaf hoe je het bekijkt- op een vakantie.

Vanaf 1982 werd er gefocust op travel retail, met een enorme groei in het aantal verkooppunten. In 2013 werd de grootse overname uit de geschiedenis gedaan: Globe Reizen werd uit het mega-faillissement van Oad opgepikt. Die zet was toen een veel besproken feit in Nederland. Toenmalig Directeur Will van den Hoogen gaf daar in een op Youtube terug te vinden de volgende commentaar bij. Grappig, hoe de grote baas het nog geen tien jaar geleden nog had over “lichtbakken opmeten en vervangen”. Maar ook al (of pas) de versterkende werking van online en offline.

 

 

 

In 2014 werd het bedrijf verkocht aan RT/Raffeisen Touristic Group GmbH, en vormde met de reisbureaus van Thomas Cook Nederland en VakantieXperts de D-rt groep. Will van den Hoogen werd vervangen door Don Kaspers, die D-rt richting interne consolidatie en positieve cijfers zou leiden. Don voerde een strak beleid, en sneed veel vet weg, maar zorgde er ook voor dat het bedrijf spieren kweekte.

 Don Kaspers was één van de keynote speakers op de 2016 editie van Travel360° - The Convention, de reeks van internationale Travel360° congressen. Hij beschreef tijdens de presentatie de D-rt groep die hij in 2014 aantrof als “een fusiegroep van noodlijdende bedrijven”. Ik had het voorrecht om na de presentatie op het podium een gesprek te hebben met Don en retail professor Gino Van Ossel. Dat gesprek vindt u hieronder. (Even op de foto klikken. Sunny Cars was toen één van de sponsors - je ziet dat sponsoring bij Travel360° blijft opbrengen 

 

 

 

Iets meer dan een jaar geleden, einde april 2020, moest Don Kaspers opstappen, en werd hij vervangen door Jan Henne De Dijn, die tot dan voor D-rt werkte als Chief Restructuring Officer. Opvallende uitspraak van Henne De Dijn bij zijn aantreden als CEO: “Ik moet de ingeslagen weg verder vorm geven, namelijk het omvormen van een klassieke retailer tot een volwaardige omnichannel organisatie”. Hij bevestigde dat hij het volle vertrouwen had in deze missie te zullen slagen “met de steun van de aandeelhouders”.

Acht maanden later kocht Jan Henne De Dijn de D-rt groep van diezelfde aandeelhouders, nadat hij voordien – voor de coronacrisis de reissector gijzelde- al een voorstel/poging had gedaan om de tent te kopen. Ongetwijfeld waren de prijs en de financieringsmogelijkheden in december 2020 een stuk aantrekkelijker voor de koper dan in 2018/2019.

Opvallend was, dat Henne De Dijn bij de overname al rekende op een stevige financiële ondersteuning vanwege het voucherfonds, dat toen nog op de tekentafel lag. In een gesprek ter gelegenheid van de overname stelde hij dat “zonder een voucherbank de sector niet zou kunnen overleven”. Hij wees er ook op “dat een voucherbank kans biedt op terugbetaling én herfinanciering”.

Als we enkele stippen met elkaar proberen te verbinden, dan zou je zomaar eens kunnen komen tot de volgende lijn (uiteraard volledig theoretisch en beperkt tot de mening en het beperkte inzicht van de auteur van dit stukje): Een reisbedrijf wordt overgenomen middels een soort van management buy out, in volle langdurige corona crisis.

De voormalige eigenaar is niet bepaald rouwig dat ze verlost zijn van een bedrijf, dat niet echt meer past in de hertekende toekomstvisie.

De nieuwe eigenaar van het bedrijf rekent voor de korte termijn overleving op drie zaken. Eén: zo lang mogelijk op het voorschotgeld van de klant blijven zitten. Twee: zo snel mogelijk het coronavoucher geld zélf binnenhalen. Drie: “vanaf einde maart” ( dixit de nieuwe eigenaar zelf in verschillende interviews) rekenen op de herstart van de boekingen.

Dit scenario blijkt op elk van de drie punten te haperen. Wat punt één betreft: je grootste leverancier eist in kortgeding grote sommen geld op – voorschotten van boekingen. De leverancier voelt namelijk nattigheid. Punt twee: het voucherfonds heeft vertraging, en eens het geld beschikbaar is zal er nauwlettend op worden toegezien dat het de consument ten goede komt. Het voucherfonds is immers geen bedrijfsfinanciering. (En ook geen voucherbank, by the way). Punt drie: de corona ellende blijft voorlopig nog even duren, de echte boekingsstart zal eerder begin mei losbarsten.

Nogmaals: het is een theoretisch scenario, dat in geen enkele mate de pretentie heeft de werkelijkheid te beschrijven – daarvoor zijn te weinig harde feiten beschikbaar. Maar het is een intrigerend faillissement. En 1150 mensen zijn van de ene dag op de andere hun job kwijt, na weken van geruststellende interne peptalk meetings.

De mogelijke “collateral damage” die de val van D-reizen zal betekenen voor de Nederlandse reisindustrie, is groot. De D-rt groep werd immers door vele spelers bekeken als een prioritaire distributie partner. We houden ons hart vast.

 

 

 

 

 

 

7/04/2021 - door Jan Peeters