Duurzaam?

Nu even niet?

Over sommige onderwerpen is het moeilijk om gesprekken op te starten, deze dagen. En het is nog begrijpelijk ook: het toerisme werkt hard aan de heropstart, en die wordt bemoeilijkt door tal van externe (economische crisis, oorlog) en interne (stakingen, gebrek aan mankracht) factoren. Toch is het ronduit gevaarlijk, hoe met name het onderwerp duurzaamheid deze dagen vanuit de sector wordt afgewimpeld met “nu effe niet”. Want de consument, die wordt elke dag iets meer betrokken bij de wedloop tegen de klimaatsverandering.

Tijdens de recente Skift Sustainable Tourism Summit werden harde cijfers en stevige argumenten geponeerd. Zo hebben slechts 10 van de 1100 wereldwijde luchtvaartmaatschappijen en 20 van de meer dan 400.000 grotere hotels zich aangesloten bij de Race to Zero campagne van de VN.

Ondertussen worden overal in de wereld door bedrijven grote stappen gezet in de pogingen tot oplossen van het klimaatprobleem. Dat betekent ook dat vroegere pogingen vandaag volledig voorbij gestreefd dreigen te worden. Een voorbeeld: de koolstof compensatie programma’s.

Hotels en luchtvaartmaatschappijen prijzen hun aankopen van koolstofcompensatie aan. Maar koolstofcompensatie levert niet veel op, als de uitstoot van koolstof een wereldwijd probleem is.  "Het gebruik van koolstofkredieten mag niet worden meegeteld als emissiereductie doelstellingen voor de voortgang van de op wetenschap gebaseerde doelstellingen van de bedrijven op korte of lange termijn," zei een spreker op de Summit. "Het betekent dat er een groot gat zit in de inspanningen van de industrie om de koolstofuitstoot te verminderen,"

De focus op wetenschappelijk onderbouwde doelstellingen raakt de kern van het probleem in klimaatverandering: CO2 emissiereductie. Vanuit dit perspectief is het wrang dat minder dan 20 procent van de hotels wereldwijd stappen heeft ondernomen om hun stappen bij te stellen om de koolstofuitstoot te verminderen.

Als je uitgaat van  op wetenschap gebaseerde doelstellingen, blijkt dat er gigantisch veel werk te doen is. "Science-based doelstellingen kijken puur naar uw werkelijke uitstoot, omdat de uitstoot is wat telt," hoorden wij op de Sustainable Travel Summit. "Als reisindustrie hebben we nog veel te doen. We stoten nog steeds veel te veel koolstof uit", werd er erkend.

Het grote gevaar is dat, als de sector niet in een hogere versnelling schiet op vlak van duurzaamheid doelstellingen en duurzaamheid actie – de grote bedrijven voorop- er iets anders zal gebeuren: de overheid zal zelf in actie komen, onder druk van een steeds luider wordend deel van de publieke opinie. Met name de luchtvaartsector komt nu rechtstreeks onder vuur. De logistieke en organisatorische problemen van Schiphol worden opgepikt, om ze in te schuiven in een duurzaamheid reflex van de Nederlandse overheid.

Het is duidelijk aan het worden, dat alleen duidelijke, zichtbare en wetenschappelijk juist onderbouwde duurzaamheid actie zal aangemoedigd en getolereerd worden. Anders dreigt voor de reissector een “boerenscenario”: maatregelen zullen worden opgelegd, meestal met een totaal gebrek aan nuance en met een te korte tijd om zonder brokken alle veranderingen door te voeren.

 

 

5/07/2022 - door Jan Peeters