Germania Aan De Grond

Relaas van 15 dagen

Lees dit relaas, en ik garandeer je: dit geloof je niet. Vertel dit aan collega’s, vrienden of kennissen, en ze zullen twijfelen of het waar is. Echter: het klopt. Het is het verhaal van Germania, de Duitse airline waarvan de toestellen nu aan de grond staan. Twee meetmomenten: 24 januari en 4 februari. 15 dagen.

Op 24 januari 2019 klonk het:

"Met betrekking tot onze financieringsinspanningen hebben we vandaag een belangrijk engagement ontvangen. In totaal overschrijdt de financiële steun nu het oorspronkelijke streefbedrag van € 15 miljoen. We zouden de fondsen volgende week moeten ontvangen. Als gevolg van de financieringsverbintenis is de levensvatbaarheid van Germania op middellange en lange termijn als een onafhankelijke middelgrote luchtvaartmaatschappij veiliggesteld. De boekingssituatie is goed, de vooraf te boeken bedragen voor de komende maanden en voor het gehele zomerseizoen van 2019 liggen boven die van het voorgaande jaar."

Let vooral op die laatste twee zinnen. De woorden komen van de CEO zelf. Het bedrijf is zo veilig als wat, het zal nog lang bestaan en alles gaat goed, want we hebben de noodsituatie kunnen overbruggen. Dat was 24/01/2019.

15 dagen later klonk het zo:

Helaas waren we uiteindelijk niet in staat om onze financieringsinspanningen om een liquiditeitsbehoefte op korte termijn te dekken tot een positieve conclusie te brengen. We betreuren het ten zeerste dat bijgevolg onze enige optie was om in te dienen voor insolventie. De liquiditeitsbehoefte op korte termijn was vooral te wijten aan de financiële impact van onvoorziene gebeurtenissen, zoals de enorme stijging van de brandstofprijzen afgelopen zomer en de gelijktijdige verzwakking van de euro ten opzichte van de US-dollar, aanzienlijke vertragingen bij de fasering van vliegtuigen in de vloot en een ongewoon hoog aantal onderhoudsincidenten met betrekking tot zijn vliegtuigen.”

Woops.

Fuel prijzen dalen vandaag, de capriolen van de dollar gaan niet weg, de planning om vliegtuigen te vervangen lijkt me een essentieel onderdeel van gezond management, en een ongewoon aantal onderhoudsincidenten is gewoon angstaanjagend. Conclusie: Germania was doodziek. Maar 15 dagen geleden was alles OK. I don’t get this.

Niet meer werken of je uit de naad werken

1700 werknemers waren al niet betaald voor de maand januari, en nu valt voor hen het doek. Honderden werknemers van Alltours, Schauinsland Reisen en TUI – om de grootste volumes maar even te noemen- werken zich uit de naad om tienduizenden klanten te herboeken. Condor, Eurowings, Laudamotion, Sun Express en TUIfly bieden “Rescue Fares” aan, maar plannen ook capaciteitsverhogingen voor de zomer.

En daar is de oproep weer.

Uiteraard klinkt nu weer de kreet voor een vorm van garantiefonds voor airlines. Net zoals ten tijde van het faillissement van Air Berlin, Small Planet Airlines en Primera. Helaas zal het bij kreten blijven. De luchtvaartmaatschappijen hebben al verschillende keren duidelijk gemaakt: we don’t want that. Ze schermen met twee argumenten. Ten eerste: ze zijn tegen het principe, waarin de sterkere, financieel gezonde en goed bestuurde airlines zouden moeten opdraaien voor de bescherming van cowboys. Ten tweede: bij een dergelijk fonds zou zo’n 80% van de bijdragen opgaan aan administratiekosten. Ik hoor Eric-Jan Reuver (SGR) en Mark Devriendt (GFG) tot in Leuven steigeren. En ik hoor de professionals die zich bij elk faillissement krom werken, grommen van verontwaardiging.

Terecht.

Dat argument van de administratiekosten, dat is uiteraard volledig van de pot gerukt. Maar het argument van de “sterkeren die de zwakken ondersteunen” getuigt  van kortzichtige, immature en middeleeuwse denkpatronen.

De werkelijkheid speelt echter elke keer in het voordeel van de “sterkeren”.

De een zijn dood is de andere zijn brood: nergens is dat spreekwoord juister dan in de luchtvaartsector. Elke airline die vliegt op de bestemmingen van Germania, is nu aan het rekenen. De capaciteit van Germania wordt dadelijk vertaald in extra seats, en hogere load factors. Sun Express loeit nu al, dat “de capaciteit op Turkije gegarandeerd wordt” deze zomer.

En dat is het perfide spelletje, elke keer opnieuw.

De scenario’s en de prijzen voor deze situatie lagen al klaar, bij elke Duitse airline. Sterker nog: men hoopte intens, dat Germania het niet zou halen. Net zoals vandaag scenario’s klaarliggen bij de rechtstreekse concurrenten van Norwegian Air, Flybe en Wizz Air. Er heerst overcapaciteit in Europa, maar de meeste luchtvaartmaatschappijen zijn ervan overtuigd dat een dergelijk teveel aan stoelen, de schuld is van de anderen. En elke keer als er een concurrent tegen het canvas gaat, klinken er juichkreten uit de directiekamers.

Zolang dat perfide spelletje gespeeld wordt, is er inderdaad geen aanleiding voor de vandaag gezonde spelers om een garantiefonds op te richten. Behalve dan eventueel om de klant te beschermen. Maar dat is blijkbaar minder belangrijk. Trouwens, alle spelers toeteren vandaag –terecht- dat de klanten hun reis zullen kunnen uitvoeren. Dus zelfs als klant: why worry?

Als dit cynisch klinkt, dan is dat omdat de situatie schreeuwt om cynisme. Want zonder cynisme krijg ik dit niet uitgelegd. Hell, no.

 

6/02/2019 - door Jan Peeters