Frankrijk: FRAM redt de meubelen, en verkoopt het huis …

De ultra-Franse touroperator FRAM zit al jaren in zwaar weer. Een klassiek verhaal van té traag reageren op een veranderende markt, en vervolgens de ene paniekreactie na de andere. Het gevolg: opeenvolgende jaren van fors verlies. Bij de communicatie van de resultaten van 2013 leek het erop, dat het bedrijf stilaan aan de beterhand zou zijn. Tot je even die resultaten van dichterbij bekijkt.

De 600 werknemers van FRAM kunnen de wijzigingen van personeel aan de top al lang niet meer volgen. Vijf Presidenten volgden elkaar op in een korte periode. De laatste in de rij, Thierry Miremont, heeft het negen maanden uitgehouden. Hij werd recent bedankt voor bewezen diensten, en vervangen door Marie-Laurence Vieuille-Feral, de nicht van mede-eigenaar Georges Colson. In de wandelgangen wordt er gefluisterd dan ex-President Miremont in korte tijd zeer goed werk heeft verricht, en de nodige stappen heeft gezet om het noodlijdende bedrijf weer op de rails te krijgen. Tegelijkertijd zou hij echter geëist hebben dat een aantal oude krokodillen uit de Raad van Bestuur zouden verwijderd worden, samen met een verdere verkoop van activa zoals hotels in de Middellandse Zee regio. De familiale aandeelhouders vonden dit naar verluidt een brug te ver. Exit Thierry Miremont.

Tussen al dat intern gekrakeel door, werden enkele weken geleden de resultaten van het boekjaar 2013 gepubliceerd. Op het eerste gezicht zit er spectaculaire verbetering in. Na € 35 miljoen verlies in 2012, zou het resultaat voor 2013 slechts een “licht deficit” van € 1,8 miljoen vermelden. Voorwaar, een stevige stap in de goede richting.

Er is evenwel een belangrijke kanttekening te maken bij deze cijfers: het resultaat werd fiks omhoog geschroefd door de verkoop van de historische hoofdzetel in Toulouse, en de verkoop van twee FRAM hotels in Spanje. Zonder deze “uitzonderlijke” opbrengsten zou FRAM ook vorig jaar zeer diep in het rood gegaan zijn.

Vele Franse toerisme professionals - in niet in het minst de medewerkers van het bedrijf - vragen zich dan ook af wat de eigenaars bezielt. FRAM is nog altijd een onafhankelijke, familiale holding, het bedrijf behoort tot de collectieve geschiedenis van het Franse toerisme. De moeilijkheden zijn gekend: teveel risico in accommodatie-eigendom en garanties, te laat ingespeeld op de online distributiemogelijkheden en te weinig geïnvesteerd in IT. Voeg daar dan nog bij een klassiek gevecht om de macht tussen familiale aandeelhouders, en het plaatje is compleet.

Het bevreemdende is, dat vele insiders ervan overtuigd zijn dat FRAM nog steeds te redden is. Het merk is ijzersterk, de Franse consument beschouwt het bedrijf als één van de Franse bastions van-alle-tijden, en de medewerkers houden van het bedrijf, soms tegen beter weten in. Er staan kandidaat overnemers klaar, al enige tijd. Hun voorwaarden zouden echter tot op vandaag door de familiale aandeelhouders hautain afgewezen zijn. De voornaamste reden daarvoor: elk van de kandidaat-overnemers heeft als één van de absolute voorwaarden een absolute terugtrekking van de familie – in Frankrijk spreekt men van de “clan Colson”.

FRAM heeft dus in het afgelopen jaar het huis verkocht, om de meubelen te redden. De familie heeft de kapitein -weer- ontslagen, en neemt zelf het roer in handen. De grote vraag: welke koers zal het schip varen?

5/06/2014 - door Jan Peeters