“Spontane” stakingen

Aviapartner, wie volgt?

Het artikel “Hete Zomer – spanning overal” dat gisteren verscheen op Travel360 was nog maar net open geklikt door de vele lezers, toen deze ochtend de “spanningen” tussen de bagage afhandelaars van Aviapartner en hun eigen directie zich vertaalden in een “spontane staking”. Het resultaat: vertragingen, uiteraard. Tweede resultaat: grote heisa in de media.

VRT-nieuws ging om 10.00 u deze ochtend live naar “de problematiek op Brussels Airport” – en daarmee is de toon gezet: elke keer dat er zand loopt in de ketting op de luchthaven, moet Brussels Airport verklaringen geven en zich verdedigen – terwijl het, zoals nu, meestal gaat om problemen bij de onafhankelijke bedrijven. Dat schept een verkeerd beeld.

De door de VRT opgevoerde transporteconoom wees naar de huidige situatie, waarbij de luchtvaartindustrie letterlijk aan de grond heeft gezeten gedurende de corona jaren, en nu heel snel weer op kruissnelheid moet komen. Travel360 lezers wisten dat al.

Wat de bagage afhandelaars betreft: die mensen hebben geen gemakkelijke job, en de betaling is tot op vandaag samen te vatten als “zo weinig mogelijk”. De airlines zetten de afhandelingsbedrijven onder druk, en die proberen op hun beurt hun personeel te dwingen tot maximale productiviteit en flexibiliteit – tegen bepaald niet maximale betaling. Daar komt nog bij dat, net zoals in de meeste sectoren, ook hier dringend gezocht wordt naar nieuwe werknemers om de schema’s behoorlijk te kunnen invullen.

Toch kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat deze “spontane staking” – dadelijk ondersteund en communicatief opgepikt door vakbond ACV – Transcom, met stakingskoning Kurt Callaerts aan het hoofd- een voorbeeld is van “we moeten ook iets doen”.

Waar iedereen zag dat op diverse luchthavens in Europa, Schiphol op kop, moeilijkheden waren en gesprekken liepen tussen vakbonden en directies, vond men blijkbaar dat men in Brussel niet kon achterblijven. De staking van deze ochtend was een snelle prik, om te tonen dat de vakbonden ook hier alert zijn.

Een gokje: de “zomertoeslag” die aan de bagage-afhandelaars op Schiphol recent werd toegekend (5,25 € per uur – een stevige verhoging) zal in de komende weken op tafel liggen bij afhandelaars over heel Europa.

Er zijn onderhandelingen, er zijn dreigingen en er zijn drukkingsmiddelen. That’s the game. Maar het zou zeer erg zijn als tijdens deze “zomer van het toerisme herstel” diverse partijen naar stakingen zouden grijpen om hun eisen kracht bij te zetten. De hele toerisme industrie heeft klanten, omzet en cash nodig. De vakantiegangers snakken naar een ongestoorde vakantie. Ik denk dat het dan niet te veel gevraagd is om minstens deze zomer in gezamenlijk akkoord af te spreken, dat er niet gestaakt wordt. Dat geldt voor de bagage afhandelaars maar ook voor andere partijen zoals de douane, de beveiligingsagenten en het vliegend personeel.

Het is de zomer van het prille herstel. Wie nu enkele heethoofden -of enkele berekende vakbondsleiders- volgt in stakingen, die moet weten dat dergelijke acties ervoor zullen zorgen dat bedrijven alsnog over kop zullen gaan. Het is de zomer van het herstel. En om dat herstel te concretiseren, moet iedereen aan de kar trekken. Hell, yes!

 

 

2/06/2022 - door Jan Peeters