One Voice. One Vision.

Belgian Travel Summit

Het is zondagnamiddag, de organisatoren en deelnemers van de Belgian Travel Summit vliegen terug van Ras-Al-Khaimah naar Brussel, aan boord van Emirates. De summit heeft voor iedereen, zonder uitzondering de verwachtingen overstegen. Een groep van iets meer dan 60 deelnemers besloot deel te nemen aan dit event. Zonder - laten we eerlijk zijn - garanties op een succesvolle Summit, want dat hing van de deelnemers zelf af. Het ging om samenwerken, ideeën uitwisselen, zich open - en soms kwetsbaar - opstellen, en samen durven kijken naar de toekomst.

Voor Vertrek: “Let’s Hope For The Best” – Maybe.

Voor vertrek waren de meningen zeer verdeeld. De deelnemers vertrokken met een “Let’s hope for the best” instelling. Binnen de Belgische reissector heerste er verdeeldheid. Vrijwel iedereen vond dit een goed initiatief, maar weinigen hadden het volste vertrouwen in een goede afloop. Nog meer waren absoluut sceptisch. Anderen waren ronduit sarcastisch: “Als je naar het verleden kijkt, dan weet je dat dit nooit zal werken. Beetje naïef, dit initiatief”

But that’s the whole point.

Om geschiedenis te schrijven, heb je een dosis durf, een schepje naïveteit en de bereidheid om hard te werken nodig.

En Zo Geschiedde.

Deze Summit was een succes. Neem het van mij aan: dit was een nooit gezien spervuur van inzichten over duurzaamheid & sociale verantwoordelijkheid, educatie & change management, digitalisatie & onvermijdelijke kansen, en business development en entrepreneurship. Niemand keek naar het verleden, iedereen had het over de toekomst, de kansen & uitdagingen, en vooral: de ongebreidelde mogelijkheden voor een dynamische toerisme sector.

Klinkt dat ultra positief? Wel, het is voor volle 100% waar. Vraag het aan eender welke deelnemer, vraag het aan de vermoeide maar tevreden organisatoren, en lees er de verslagen in de media op na: de eerste editie van de Belgian Travel Summit overtrof de verwachtingen.

Waarom dan? Drie Redenen.

Reden één: De Formule

Vanaf het eerste moment werd er ingezet op actieve participatie van de deelnemers. Elk onderwerp werd aangesneden door één of meerdere specialisten, die de nodige inzichten, inspiratie en “food for thought” meegeven aan de deelnemers. Vervolgens zetten die zich in (elke dag van samenstelling veranderende) groepen, die apart van gedachten wisselden over het onderwerp van de dag. Zo werden achtereenvolgens duurzaamheid, educatie & change management, digitalisering en business development & entrepreneurschap onder handen genomen.

De “secret success factor” zat ‘m in de zachte maar zeer duidelijke druk voor elke groep, om te komen tot concrete besluiten, doelstellingen en mogelijke next steps, die ze in een “pitch’ moeten komen verdedigen op het podium, voor de hele groep.

Dat deden ze met groeiend zelfvertrouwen, en met steeds meer brio en showgehalte.

Reden Twee: De Deelnemers

Ze hadden zich ingeschreven maar waren niet zeker waaraan zich te verwachten. Vanaf het eerste moment gebeurde er iets magisch: in de discussie groepen ontstonden er boeiende, constructieve en doelgerichte gesprekken, waarbij de deelnemers even hun werkgever en functie op de achtergrond schoven , en alle energie wisten te focussen op de toekomst van de reisbranche.

Opmerkelijk; vanaf de eerste dag, was het de jongere generatie die verantwoordelijkheid nam, in de gesprekken participeerde, en enthousiast het heft in handen nam. De wens: onbevangen en onbevooroordeeld naar de toekomst van de reisindustrie kijken. Jobtitels, werkend voor een groot of klein bedrijf: het werd naar de achtergrond geschoven. Hier werd gediscussieerd door professionals, die houden van hun beroep en die graag werken in de toerisme sector.

Het was opvallend, hoe snel een combinatie van trots, ambitie en besef van verantwoordelijkheid de aanwezige deelnemers verenigde.

Reden Drie: De Organisatoren

Vanaf het vertrek in Brussel was het ook duidelijk, dat hier vier beroepsorganisaties (ABTO, CLIA, UPAV, VVR) naast elkaar stonden die besloten hadden alle oude vetes, botsingen en onderlinge moeilijkheden opzij te schuiven. Deze vier organisaties hadden besloten de Rubicon samen over te steken, de deelnemers waren hen gevolgd, en samen bevonden ze zich plots op nieuw, onontgonnen terrein.

Wie zijn geschiedenis ook maar een beetje kent, weet dat dit niet evident was. Maar de nog steeds nieuwe leiders staken hun nek uit, schoven de kritiek uit de (soms eigen) coulissen opzij en besloten door de muur te gaan. Even vrij naar Pink Floyd: The Bricks In The Wall Came Down.

Een Oproep.

Beste lezer, ken je één van de deelnemers van de Belgian Travel Summit? Ben je de baas van één van de deelnemers van de Belgian Travel Top? Ben je collega van één van de deelnemers van de Belgian Travel Summit? Is één van de deelnemers van de Belgian Travel Summit jouw baas? Spreek die persoon dan aan, mail/chat/bel die persoon, en vraag of de hierboven beschreven “The Day After” impressie de juiste is. En stel de volgende vragen.

-Wat was jouw indruk van de eerste Belgian Travel Summit?

-Wat maakte de eerste Belgian Travel Summit speciaal?

-Waarover hebben jullie gediscussieerd?

-Hoe zou je de sfeer beschrijven?

-Zal Belgian Travel Summit voor een tweede editie minstens dubbel zoveel deelnemers tellen?

Een Belofte

Dit is maar een begin. Voor Travel360° en voor de Belgian Travel Summit. Wij zullen in de komende dagen de hele summit, de presentaties, de pitches, de uitspraken en de gedachtenspinsels uitgebreid analyseren, kaderen en becommentariëren. Zowel via dit kanaal als in ons magazine van juni. En dan trekken we België in, om te praten. Met iedereen. En om die gesprekken weer te analyseren, kaderen en becommentariëren. Want hier is iets in gang gezet, dat niet meer te stoppen mag zijn. In Ras Al Khaimah werd weer eens bewezen: de toerisme sector is de mooiste sector die er bestaat. One Voice. One Vision. Hell, Yes!

 

 

3/06/2019 - door Jan Peeters