Parijs en Brussel

Business as usual

Er valt weinig toe te voegen aan de massa verslagen, analyses, commentateren en discussies die er gevoerd zijn in de afgelopen dagen. Zeker als je gekozen hebt om je te specialiseren in toerisme & hospitality – ook al heb je een forum en heb je het voorrecht om voor een geïnteresseerd publiek te schrijven: we moeten abstractie maken van de horror en enkel kijken naar de gevolgen voor onze sector. Op korte termijn en op middellange termijn. Even tegen alle emotie in gaan.

Op korte termijn werden uiteraard alle niet noodzakelijke verplaatsingen geschrapt of uitgesteld – maar ondertussen is het reisadvies zowel in België als in Nederland positief. De noodtoestand blijft van kracht over het hele Franse grondgebied, maar dat vertaalt zich vooral in strengere controles en langere wachttijden bij grensovergangen – een normale zaak, die goed is voor de persoonlijke veiligheid van elke reiziger.

En nu? De korte termijn effecten zijn al duidelijk: de beurskoersen van de grote namen in het toerisme krijgen klappen, maar zullen snel terug opveren. Dat is de emotie van de beursvloer. De boekingen voor Parijs zullen stagneren – maar met nieuwjaar zal er gevierd worden. Groepen en international conferenties met bestemming Parijs zullen omgeboekt worden – maar ook dat effect zal tijdelijk zijn.

Het sleutelwoord klinkt vreselijk, maar is een feit: gewenning. En die gewenning, die speelt in het voordeel van de continuïteit van het toerisme naar Frankrijk, maar ook naar Brussel. Want ook de hotels in Brussel, en bij uitbreiding in heel België, zullen aanvragen krijgen tot annulatie. België heeft een reputatieklap gekregen, een veroordeling tot een ietwat schimmig land, waar geradicaliseerde fanatici moeiteloos kunnen verdwijnen in de marge.

Toch is het die gewenning die, hoe cynisch het ook mag klinken, ervoor zal zorgen dat het op korte termijn weer “business as usual” zal zijn. Enkele data uit het niet zo verre verleden:

New York, 11 september 2001. Vier aanslagen op vliegtuigen, waarbij de toestellen worden gebruikt als wapens. Drieduizend doden. Al Qaida eist de aanslag op, de “war on terror” begint. De blijvende oorlogssituatie zorgt voor blijvende onrust, maar met Kerst staan toeristen en New Yorkers op Times Square. Business as usual.

Madrid, 11 maart 2004. Tien bommen ontploffen in propvolle pendeltreinen van de RENFE. 191 doden, 1857 gewonden. Er wordt gedacht aan de Baskische afscheidsbeweging ETA, maar na een tijdje wijst alles richting Al Qaida. Zomer 2004: Madrid loopt vol. Business as usual.

Londen, 7 juli 2005. Tijdens de ochtendspits ontploffen drie bommen in de metro, en één op een volle bus. 56 doden, 700 gewonden. De aanslag werd opgeëist door Al Qaida. Christmas shopping en de kerstvakantie 2005: London loopt vol. Business as usual.

Thalys Amsterdam – Parijs, Frans grondbied, 21 augustus 2015. Een terrorist wile en moordraid uitvoeren op Thalys passagiers – hij is gewapend met een Kalashnikov. De man wordt door twee passagiers overmeesterd. Amper een week later is de bezetting van de Thalysverbinding tussen Amsterdam en Parijs via Schiphol, Antwerpen en Brussel weer zoals voorheen: overvol. Business as usual.

Perspectief,  de geschiedenis kennen met facts & figures en rekenen op gewenning. Dat moet elke toerisme professional zich nu in het hoofd prenten. Wat er ook moge gebeuren: daarna is het weer business as usual. Klinkt keihard, maar het is wel de waarheid. Parijs zal met nieuwjaar zwaar bewaakt worden, maar toeristen en Parijzenaars zullen samen  champagne drinken. Business as usual.

17/11/2015 - door Jan Peeters