VVR- UPAV Koepelvereniging

Back To The Future

Een Koepelvereniging die de reeds bestaande intense samenwerking tussen VVR en UPAV werd deze week geofficialiseerd, nadat de raden van bestuur van beide vakverenigingen een en ander goedkeurden. Uittredend VVR voorzitter Luc Demuynck had het over “een historisch moment voor de sector”. Luc heeft gelijk. Maar het echte historisch moment vond niet nu plaats, niet in 2012, maar in 2010. Met drie vakverenigingen. Opvallend: omstandigheden waren anders – nooit maakten we een crisis mee zoals we vandaag beleven. Maar in 2009/2010 beleefde de reissector ook een “crisis zonder voorgaande”. Ach, wisten wij toen veel.

Enkele citaten van de toenmalige voorzitters van VVR en UPAV:

2009 was het roerigste jaar in het toerisme sinds 11 september 2001. (…) In die omstandigheden is het belangrijk om samen te streven naar een beter rendement, meer slagkracht en meer erkenning en herkenning voor de reisbureaus. Samen moeten wij het vertrouwen van de consument winnen en herwinnen. Daarin speelt niet alleen prijs, maar ook veiligheid en vakmanschap” – Jan Van den Abeele – VVR

Ik verwacht een langzame terugkeer naar de normale situatie. Omdat deze crisis veel langer zal aanslepen dan alle voorgaande, moeten wij zien hoe wij, als tussenpersonen, eruit geraken.” (Jean-Philippe Cuvelier, UPAV)

Wij moeten samen werken aan een sterke reisindustrie en kijken naar de best mogelijke vorm daarvoor. Binnen achttien maanden moet dit leiden tot een optimale samenwerking, die een duurzame oplossing aanreikt voor de toekomst van de reisindustrie” (Glenn Wastyn, BTO)

Vervolgens ondertekenden de drie toenmalige voorzitters een samenwerkingsovereenkomst “om eensgezind en alert te kunnen reageren op marktsituaties. Daarbij behouden de drie verenigingen hun eigen karakteristieke identiteit.”

Dit gebeurde in maart 2010. Als ik me goed herinner, werd het akkoord ondertekend in het toenmalige Sofitel Brussels Airport, met veel genodigden. Maar ik kan me vergissen.

Ik vergis me zeker niet in de aangehaalde citaten, want die komen uit het toenmalige vakblad Infotravel, in een cover artikel uit de pen van de onvolprezen reisjournalist Geert van Lierde. Voor de nostalgici: dit is de link die ik terugvond.

Vandaag lijkt het allemaal een detail in de geschiedenis, maar de parallellen zijn opvallend: in moeilijke periodes is samenwerking noodzakelijk, en worden belangrijke stappen al iets gemakkelijker genomen. De banden tussen VVR en UPAV zijn altijd vrij goed tot goed geweest, en evolueerden in de afgelopen jaren tot zeer goed. De koepelvereniging die gecreëerd en geofficialiseerd werd, is dan ook een verder zetting van deze –weliswaar trage- evolutie. Crisissen zijn soms deeltjesversnellers.

By the way: dat er gekozen wordt om de bestaande verenigingen niet te laten opgaan in de nieuwe koepel, heeft méér te maken met de ingewikkelde Belgische staatsstructuur dan met een gebrek aan goede wil. De Belgische en Vlaamse politici willen immers gesprekspartners op alle niveaus.

De aandachtige lezer zal opmerken dat een vereniging als BTO een decennium geleden mee in de toenmalige samenwerkingsovereenkomst zat, en nu niet. Logisch: BTO is in 2018 samengegaan met ABTO. De geschiedenis, hierboven beschreven, leert dat sommige dingen véél tijd nodig hebben. Maar uiteindelijk zal ooit gebeuren, wat moet gebeuren. Hoe dan ook, eerst het hier en het nu: er is een koepel. Nu die f****** crisis uitzitten, overwinnen en uitzweten. Wat dat betreft: we zitten allemaal in dezelfde miserie.

 

9/09/2020 - door Jan Peeters