Wat Een Week

En toch …

Het is vrijdagnamiddag, en ik schrijf dit stukje na wederom een krankzinnige week. In België slaagden de diverse regeringen van dit malle land erin, om de meest ‘Loco Lock Down” in de geschiedenis aan te kondigen. Uiteindelijk onthield de Belgische Burger dat de scholen volgende week sluiten – behalve de kleuterscholen, of toch wel, uiteindelijk een beetje maar overal anders-, dat de kappers weer dicht moeten en dat ze dit keer gaan controleren of we het land niet uitglippen.

 Het reisverbod werd verlengd, maar dan uiteindelijk niet. En de politici, die maakten ruzie met elkaar, vochten gemaakte beslissingen aan en pruilden omdat ze hun zin niet gekregen hadden. Een lelijk, grotesk schouwspel.

 Nochtans, het had anders gekund. Want er is begrip voor de huidige situatie: de besmettingscijfers stijgen, het virus is besmettelijker geworden, de vaccinatie komt op stoom maar er is tijdelijk gevaar voor overbezette ziekenhuizen en intensive care units. Alleen: je moet het als beleidsmakers helder uitleggen, en vervolgens duidelijke beslissingen nemen en die zonder meer verdedigen.

 

Nu, het is overal wat. Ik stak de grens over naar Nederland – essentiële verplaatsing, geloof me- en luisterde in de auto gedurende twee uur naar verslaggeving over de Nederlandse poging tot regeringsvorming. Verkenners die plots besmet blijken te zijn, vertrouwelijke documenten die open en bloot gefotografeerd worden … ook daar hallucinante toestanden.

 Maar dat is nog niets vergeleken met de ontwikkelingen in de Nederlandse reis industrie, waar ze nog steeds vechtend de tent uitrollen. Nochtans: men staat in Nederland op het eerste gezicht al véél verder bij de creatie van een voucherfonds – er moet nog een Europees akkoord komen. Maar nu al is er onenigheid en openlijke ruzie over de praktische toepassing van dit fonds. Er kwam een rechtszaak van –ik bespaar u de details- en de rechter deed een uitspraak die eigenlijk neerkwam op “Wat doen jullie nu jongens, jullie maken ruzie over een fonds dat nog niet eens goedgekeurd is. Dat is zoiets als de Sinterklaascadeautjes al willen verdelen op 15 november: dat kan niet.”

 Hats off voor ANVR topman Frank Oostdam, die gedurende de hele coronacrisis wel soms zijn humeur, maar nooit zijn eerlijkheid, niveau en onkreukbaar, degelijk  imago verloor. Hulde.

 Terwijl ik in Nederland was, deed ik een ommetje langs de collega’s van Travmagazine en Travelpro. Ik nam er deel aan een podcast, en – nou, dat was een niet alledaagse ervaring voor deze Belg. Ludiek of serieus? De scheiding was soms moeilijk te merken. Maar dat is ook de bedoeling, vernam ik. Jan was in Hilversum. Luister gerust mee, door te klikken op de foto hieronder.  (En ja, ik wéét dat ik hiermee traffic richting Nederlandse collega’s stuur. Not done? Pfff…)

 

26/03/2021 - door Jan Peeters