Lufthansa & easyJet

We'll Take Berlin

Links en rechts wordt knarsetandend toegekeken hoe Lufthansa en easyJet meer dan waarschijnlijk het leeuwendeel van de vliegtuigen, slots en routes van de failliete airline zullen overnemen. Exclusieve onderhandelingen zijn opgestart met beide partijen. De Duitse regering kijkt welwillend toe: dit is het scenario dat zij zelf zouden hebben uitgeschreven.

 Eerst en vooral: Lufthansa is Duitsland en Duitsland is Lufthansa. De luchtvaartmaatschappij is een wereldspeler, maar in het thuisland heerst er nog steeds veel emotie en trots rond de nationale carrier. Dat is nog een ander gevoel dan pakweg KLM, Air France of British Airways oproepen: Lufthansa staat voor een combinatie van succes en vaderlandse trots gecombineerd met een typisch Duits “Mannschaft Gefühl”.

 Tweede punt: voor easyJet is het strategisch zeer belangrijk om een stevige voet te hebben op de Duitse markt. Het is de grootste reismarkt van Europa, maar wellicht zeker even belangrijk: het is een markt waar concurrent Ryanair nog geen ultra-dominante positie heeft kunnen uitbouwen. (By the way: in heel dit overname proces was Ryanair even opvallend als logisch afwezig. De Ieren hebben veel geroepen rond dit dossier, maar zijn op geen enkel moment mee aan tafel geschoven.) Een belangrijke bijkomende reden voor easyJet ligt in de mogelijk gevolgen van Brexit voor de Britse luchtvaartindustrie. easyJet heeft haast met het uitbouwen van een niet-Britse identiteit, en richtte deze zomer easyJet Europe op, met hoofdkantoor in Wenen, Oostenrijk. Naast een 100 tal vliegtuigen van de bestaande vloot, zullen de overgenomen Airberlin toestellen ook onder deze entiteit vallen.

 Lufthansa is de leidende partij in heel de overnamedans. De airline heeft vanaf het begin uitgebreid achter de schermen onderhandeld, zowel met het crisisteam van Airberlin als met de Duitse regering. De eerste stap was de stopzetting van de long haul vluchten van airBerlin, waarbij 15 vliegtuigen teruggaan naar de lease houders. Winstgevende routes zoals Berlijn – New York en Düsseldorf – Miami worden op heel korte termijn gelanceerd door Lufthansa, om ze op termijn te kunnen overdragen aan Eurowings.

 De overname van slots, routes en vliegtuigen uit het Airberlin faillissement is immers vooral een deeltjesversneller voor Eurowings, de grote pan europese hybride luchtvaartmaatschappij die in de maak is. 61 vliegtuigen zouden geleased of gekocht worden: dat is voor Eurowings een absolute droomzaak. Het gaat om een miljard euro – elke andere transactie om zoveel toestellen te krijgen zou vele malen duurder zijn.

 Het “deeltjesversneller” beeld gaat ook op voor easyJet: elke groeimogelijkheid op de Duitse markt wordt met beide handen aangenomen, omdat de groep ervan uitgaat dat de Uk business in de komende maanden en jaren wel eens fors onder druk zou kunnen komen staan door de economische gevolgen van Brexit.

 Het geheel is dus een voorbeeld van een “getelefoneerde deal”: Lufthansa leidde de dans, en nodigde easyJet uit om te volgen. Ondertussen werd er op alle fronten lobbying werk geleverd. Netjes gespeeld van Lufthansa CEO Carsten Spohr en zijn team. Maar het resultaat stond vanaf het begin in de sterren geschreven. Dat heet: onderhandelen op zijn Belgisch. Dat kan blijkbaar ook in Duitsland, zo blijkt …

Nu nog Alitalia, en de echte consolidering in de Europese en wereldwijde luchtvaartindustrie kan in een volgende fase komen. 

28/09/2017 - door Travel360°