Wikivoyage: een project dat de reisindustrie op termijn mee kan veranderen

Er zijn zo van die gebeurtenissen die op het eerste gezicht geen directe gevolgen hebben voor de toerisme sector. Neem nu de lancering van Wikivoyage. Geen reisagent, geen tour operator, geen direct seller: Wikivoyage is een gratis online reisgids. Tja, big deal. Zo zijn er ongetwijfeld nog. Wikivoyage is echter het twaalfde officiële project van de Wikimedia Foundation, de non profit moederorganisatie achter Wikipedia. Stelling: dit is niet zomaar een nieuw product, dit is een initiatief dat mee het landschap binnen het toerisme zal bepalen en veranderen.

De Wikimedia Foundation is ondertussen veel meer dan enkel Wikipedia. Enkele van de projecten: Wikinews (een vrije, gratis nieuwsbron), Wikibooks (een verzameling gratis leerboeken), Wikidata (een gratis kennis- en informatie centrum). Wikivoyage is het twaalfde project in de rij en werd officieel gelanceerd op 15 januari, de twaalfde verjaardag van Wikipedia. Het is een gratis, vrije wereldwijde reisgids die iedereen kan bewerken. Het is dus een crowdsourcing project, dat gelanceerd, gemaakt en vervolledigd wordt door ... iedereen.

Op de Engelse versie staan vandaag 26.732 artikels live, die allemaal iets te maken hebben met reizen. Er bestaat een Engelse, Franse, Duitse, Italiaanse, Russische, Portugese, Spaanse, Zweedse en Nederlandstalige versie van de site. In totaal: 50.000 artikels, allemaal reizen-gerelateerd. De informatie is, net zoals op Wikipedia, gratis beschikbaar. Gratis te consulteren, te downloaden, te delen, te printen, te hergebruiken: gratis.

De ambitie is groot: Wikivoyage wil de ultieme reisgids worden, die met de best beschikbare en de meest geloofwaardige content die er bestaat wordt gebruikt door reizigers overal op de planeet. In een eerste fase rekent men vooral op de links tussen Wikipedia en Wikivoyage om traffic te genereren, maar in een volgende fase verwacht de Wikimedia Foundation dat “Google zijn werk zal doen” en de web searchers zal leiden naar de beste en minst verdachte content, uiteraard op Wikivoyage.

In een eerste fase zal er dus een concurrentiestrijd losbarsten tussen de klassieke spelers zoals Lonely Planet en Frommer’s enerzijds en Wikivoyage anderzijds. Hiernaast zal het ook interessant zijn om te zien wie van de beide bestaande webspelers met “Wiki” in hun naam uiteindelijk aan het langste eind zal trekken. Er bestaat immers al jaren een site die Wikitravel heet. Wikitravel werd in 2003 gelanceerd als een gratis, complete en altijd up to date gehouden online reisgids. Het initiatief kende een explosieve groei in de eerste jaren en het leek erop dat Wikitravel met de sector van de reisgidsen zou doen wat Wikipedia heeft gedaan met de encyclopedieën: ze herleiden tot marginale betekenis, een mooie maar weinig gebruikte relikwie uit een ver verleden. In 2006 waren de oprichters zo goed als bankroet en verkochten ze de site aan het internet conglomeraat Internet Brands. Die startten met de commercialisering van Wikitravel met advertenties, links en betaalde content. Het zijn naar verluidt ontevreden medewerkers van Wikitravel die enthousiast meewerkten aan het Wikivoyage project.

Er is ook nog een derde piste die interessant is om volgen: hoe zal het initiatief van de Wikimedia Foundation op termijn de populariteit van bijvoorbeeld Tripadvisor beïnvloeden? Immers, in zijn ideale vorm wordt  Wikivoyage een soort van non profit versie van Tripadvisor waarin reizigers hun objectieve waardering neerschrijven tijdens of na een verblijf, waarbij het hele proces in goede banen wordt geleid door ervaren specialisten, die geloofwaardigheid, eerlijkheid en openheid hoog in het vaandel dragen.

Wat mij vooral fascineert in dit verhaal is, hoe zowel de klassieke spelers als Lonely Planet maar ook de relatief nieuwe spelers als Wikitravel en Tripadvisor hier door een crowd sourcing én non profit initiatief (mogelijk) in de verdediging worden gedwongen. Het doet ons opnieuw beseffen dat reizen, de wereld ontdekken, niet het exclusieve eigendom is van één of andere sector. Aan het einde van de rit bepaalt de consument zelf wat hij wil, de informatie waar hij over wil beschikken en de manier waarop hij vervolgens zijn reizen organiseert. Wij, als reissector, bestaan slechts bij de gratie van die consument. Als we dat maar beginnen te beseffen, dan komt alles goed. De rest is immers hoogmoed en zoals iedereen weet: die komt uiteindelijk voor de val.

17/01/2013 - door Travel360°