De voorbije weken voerden we binnen ons team opnieuw heel wat gesprekken met mensen uit de sector. Dat doen we uiteraard wel vaker, maar je merkt dat we vandaag misschien nog iets bewuster de vinger aan de pols proberen te houden. De respons op onze boekingsbarometer 2026 in TravMagazine Belux bevestigde dat trouwens ook: we kregen massaal veel reacties. Iedereen lijkt vandaag een beetje hetzelfde te zoeken. Een vergelijking. Een referentiepunt. De geruststelling dat de collega aan de overkant met dezelfde boekingsdynamiek te maken heeft.
Wat we overal horen, is hetzelfde spanningsveld. Misschien twijfelen klanten langer, misschien kijken ze nerveuzer naar de wereldkaart, maar reizigers willen nog altijd weg, misschien zelfs meer dan ooit. En dus verschuift de aandacht naar bestemmingen die “veilig exotisch” aanvoelen: dichtbij genoeg om gerust te stellen, ver genoeg om toch het gevoel van avontuur te geven. De benaming “veilige bestemming” duikt opvallend vaak op in gesprekken - ik blijf dat overigens een vreemd begrip vinden. Tegelijk moeten we opletten om daar niet te snel grote conclusies aan vast te hangen. De realiteit is genuanceerder dan één trend of één sentiment. Dat benadrukt ook Koen van den Bosch, CEO van de VVR, in de TravMag Podcast die we later vandaag publiceren op de website van TravMagazine BeLux. Samen met UPAV-voorzitter Philippe Hagelstein geeft hij er bijzonder heldere duiding bij de actuele staat van onze sector. Voor wie vandaag op zoek is naar context in plaats van buikgevoel: absoluut het beluisteren waard.
Ondertussen trekt het last minute seizoen zich op gang. Zelfs bij specialisten die daar traditioneel weinig mee bezig zijn, maar die vandaag – o.a. door het klantgedrag - toch lastminute-aanvragen binnenkrijgen. Dat maakt dat reisbedrijven moeten schakelen. Productie voor de winter ligt al klaar, offertes moeten vooruit worden gebouwd, terwijl de markt ook kort op de bal blijft spelen. Eigenlijk rijdt de sector vandaag in twee versnellingen tegelijk. Lange termijn denken én onmiddellijke klantimpulsen opvangen. Strategisch plannen terwijl klanten in deze periode pas beslissen wanneer de koffers bijna buiten moeten.
Maar misschien zit net daarin ook een interessant momentum. Het dwingt bedrijven om flexibel te blijven, om opnieuw dichter op de klant te zitten en bewust te investeren in communicatie, marketing en klantenbinding. Want net in periodes waarin de markt anders beweegt, maken zichtbaarheid, aanwezigheid en vertrouwen het verschil. Niet alleen operationeel bezig zijn dus, maar tegelijk ook blijven bouwen aan morgen. Misschien is dat wel de echte opdracht van deze periode: niet alleen blijven verkopen, maar ook vooruit blijven kijken. Zelfs wanneer de klant dat zelf nog niet helemaal durft.
