Ken je dat? Je wordt gevraagd om een column te schrijven voor een toonaangevend vakblad, en nog voor je klaar bent, heeft de werkelijkheid je tekst al ingehaald.Precies dat overkwam mij. Terwijl ik schreef over de vele veranderingen in onze sector, zorgde de realiteit er vrolijk voor dat ik opnieuw kon beginnen.

Welkom in de toeristische sector, denk ik dan. Maar vooral: welkom bij mijn allereerste column.

Waar zal ik het over hebben? De crisis in het Midden-Oosten? De rol van de reisagent in 2026? Het razendsnel veranderende Belgische reislandschap? Misschien moet ik, voor ik mij op die grote thema’s stort, gewoon even vertellen waarom ik hier überhaupt een column schrijf.

Mijn naam is Jan. Jan van Neckermann. Dat is niet mijn echte familienaam, maar na een kwarteeuw dienst bij Neckermann mag ik hem stilaan dragen. Ik ben geboren als West-Vlaming, ooit getrouwd geweest met een Antwerpse en de afgelopen jaren verantwoordelijk voor de Neckermann-shops in Vlaams-Brabant en Limburg. Voeg daar de hoofdzetel in Oost-Vlaanderen aan toe, en je krijgt ongeveer de perfecte gemiddelde Vlaming.

De reismicrobe zat er bij mij, zoals bij zovelen, al van bij het begin in. Naar het schijnt werd ik verwekt ergens onderweg tussen Italië en Veurne. Mijn ouders stonden in het onderwijs – lees: zeeën van tijd om te reizen – en dus zat ik als kind al vroeg op de achterbank. Steevast in het midden, zonder gordel, want ik wilde alles zien.

Ken je die borden langs Europese snelwegen, die toeristische bezienswaardigheden aankondigen? Ze waren er volgens mij speciaal om kleine Jan te laten wegdromen tijdens eindeloze ritten.

De sector verandert, de uitdagingen blijven – maar gelukkig staan die borden er nog altijd.

Aangename kennismaking en lang leve de toeristische sector.

Jan Van Riet, Project Manager, Partner Shops van Neckermann