Dat het onderwerp leeft, blijkt uit het feit dat een artikel hierover op HLN ruim 330 reacties uitlokte. Ik heb deze reacties, met hulp van AI, eens tegen het licht gehouden. Ze zijn verdeeld. Aan de ene kant is er felle kritiek op het "chantagegedrag" van de CEO en de kwaliteit van de maatschappij, terwijl aan de andere kant de frustratie over de Belgische belastingdruk en de angst voor economische schade overheerst.

Maar wat vooral opvalt. Ryanair kan op weinig bijval rekenen. 

1. De "Ander en Beter" Groep – ca. 42%

Dit is de grootste categorie. Deze mensen hebben een uitgesproken hekel aan Ryanair, de service of de CEO (Michael O'Leary). Zij geloven dat de markt het gat zal opvullen en juichen het vertrek vaak toe omwille van het milieu, de werkomstandigheden of de rust op de luchthaven.

Voorbeelden uit de reacties:

• "Plaats voor de concurrentie! Andere maatschappijen staan te dringen in de rij om de stoelen over te nemen."
• "Liever wat meer betalen dan meewerken aan een plan van deze CEO om zijn personeel uit te buiten."
• "Het milieu zal er goed bij varen. Vliegen is extreem vervuilend."

2. De "Anti-Taks & Economische Bezorgdheid" Groep – ca. 28%

Deze groep kijkt minder naar de reputatie van Ryanair en meer naar de acties van de overheid. Zij zien de vliegtaks als de zoveelste "graaimaatregel" die de economie en de werkgelegenheid schaadt.

Voorbeelden uit de reacties:

• "België belast zijn eigen economie kapot. De citroen is inmiddels uitgeperst."
• "Minder passagiers is gelijk aan minder mensen nodig op de luchthaven, minder toeleveranciers, minder parkeren."
• "10% van 0 is nog steeds nul. De schatkist zal geld verliezen ipv winnen."

3. De "Tevreden Gebruiker" – ca. 18%

Deze groep verdedigt Ryanair vanuit een economisch standpunt voor de consument: het is de maatschappij die vliegen voor de "kleine man" mogelijk heeft gemaakt. Zij vinden dat de kritiek op de service overdreven is, zolang je de regels volgt.

Voorbeelden uit de reacties:

• "Ryanair is prima als je je aan de richtlijnen houdt. Nooit problemen gehad en altijd op tijd."
• "Toon mij welke maatschappij retours aanbiedt naar Gran Canaria voor 50 euro. Dit is de maatschappij voor de iets armere klasse."
• "Waarom meer betalen als het net goedkoper kan? Vliegen is vliegen!"

4. De "Relativerende & Onverschillige" Groep – ca. 12%

Deze groep laat de kwestie koud, ofwel omdat ze nooit vliegen, ofwel omdat ze de dreigementen van Ryanair niet serieus nemen.

Voorbeelden uit de reacties:

• "Als je een vliegtuigreis aan kan, dan zal je ook wel niet wakker liggen van 10 euro taks."
• "Hij maakt nog niks waar. Het is nog altijd maar dreigen... blufpoker."
• "Ik vlieg niet, dus het kan mij niet schelen."

Maar los van de publieke opinie, waar staat O'Leary's dreigement echt voor? Zijn strategie is duidelijk: vliegtuigen zijn mobiel. En als België extra taksen oplegt, verplaatst hij zijn vloot simpelweg naar landen die de luchtvaart omarmen, zoals Zweden of de regio Abruzzo in Italië, die de taksen juist afschaffen. 

Dit kan pijn doen. Vooral de luchthaven van Charleroi, die voor het overgrote deel afhankelijk is van Ryanair, staat voor een gigantische uitdaging. De directie waarschuwde eind vorig jaar dat alleen al de taks van €3, opgelegd door de stad Charleroi, de luchthaven in het rood zal duwen, nog vóór de gevolgen van het schrappen van vluchten voelbaar zal zijn. Het verlies aan 1,1 miljoen zitjes per jaar betekent niet alleen minder taksinkomsten, maar ook een daling van de inkomsten uit parking, winkels en horeca.

Het argument van O'Leary, gestaafd door de economische Laffer-curve, is dat de overheid in haar ijver om meer geld op te halen, uiteindelijk minder zal verdienen. De "dood van België is het brood van andere staten" klinkt cru, maar verwijst naar de toeristische bestedingen en banen die België zal missen ten gunste van andere, gastvrijere oorden.

De Belg ligt er niet wakker van. De realiteit zal moeten aantonen wie het bij het rechte eind heeft. 

21/01/2026 - door Pieter Weymans